മാനിഷാദ

കൊക്കുകളിലൂടെ പ്രണയം കൈമാറുന്ന
ഇണക്കിളികളിലൊന്നിനു നേരെ വേടന്‍ ഉന്നം പിടിച്ചു.

കാനന മറവുകളില്‍ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷമായൊരു മുനി ഗര്‍ജ്ജിച്ചു.

"മാ നിഷാദ"

ഗര്‍ജനം കേട്ട്‌ കിളികള്‍ പറന്നു പോയി
വേടന്റെ ഉന്നം പിഴച്ചു.


ജീവന്‍ രക്ഷിച്ച ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യം കൊണ്ട്‌ മുനിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.
അന്ന് രാത്രി വേടന്റെ കുടിലില്‍ വിശന്നു കരയുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണീര്‍ തോര്‍ന്നതേയില്ല....
ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അമ്മയുടേയും

അമ്മ, അച്ഛന്‍, ദൈവം...

.........

..........

"എന്നാലും അവര്‍ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയുമാകുന്നു"

"അതെന്റെ തെറ്റല്ല., ഞാന്‍ ആസക്തിയുടെ സന്താനമാകുന്നു."

"മാതാവും പിതാവും ദൈവങ്ങളാകുന്നു."

"അതു ഒരു വാസ്തവമായേക്കാം..പക്ഷേ ശാസ്ത്ര യുഗത്തില്‍ ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ വെറും വിഢികളകുന്നു..."

കുഞ്ഞു കുറിപ്പുകള്‍

ബു.ജി (ബുദ്ധി ജീവി)

ബു.ജി ചക്കയിട്ടപ്പോള്‍ ഒരു മുയലിനെ കിട്ടി. കിട്ടിയ മുയലിന്‌ മൂന്നു കൊമ്പുണ്ടായിരുന്നെന്ന് ബു.ജി

ക്യാമ്പസ്‌ പ്രണയം

തളിര്‍ത്തതും മൊട്ടിട്ടതും സൌഹൃദമായിരുന്നു.
വിരിഞ്ഞത്‌ പ്രണയമായിട്ടും.
വേര്‍പാടിന്റെ നോവ്‌ സുഖമുള്ളതായിരുന്നു. ആത്മാവ്‌ മുറിഞ്ഞ വേദനയില്‍ ഒരു നിമിഷം
കണ്ണടച്ചിരുന്നു.
കോര്‍ത്തു വെച്ച വിരലുകള്‍ വേര്‍പ്പെടും മുന്‍പെ അവള്‍ക്ക്‌ നന്മകള്‍ നേര്‍ന്നു.
ഏവര്‍ക്കുമെന്ന പോലെ
ശേഷം ചിന്ത്യം , സാധാരണം

ദുര്‍ഗന്ധം

കൊച്ചമ്മമാരുടെ പരാതി, ചാളക്കെന്തെരു ദുര്‍ഗന്ധം.
അവരുടെ വീട്ടിലെ അഴുക്കുചാലും നീളുന്നത്‌ ചാളയിലേക്ക്‌ തന്നെ.
കടപ്പാട്‌ ഹിക്മത്തുളള.

കച്ചവടവല്‍ക്കരണം

"എല്ലാം കച്ചവടവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു".സെമിനാറില്‍ സാംസ്കാരിക നായകന്റെ പരാതി,
സെമിനാറിനു ശേഷം പ്രസംഗത്തിനുള്ള പ്രതിഫലത്തില്‍ തര്‍ക്കിച്ചതും നായകന്‍ തന്നെ.

സൌഹൃദം

ആ അനാഥാലയത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ അവരായിരുന്നു.അവിടെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞവരും അവരായിരുന്നതിനാല്‍ ഏവരും അവരെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചു.ഊണിലും ഉറക്കിലും ചിരിയിലും കളിയിലും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു അവര്‍.ഇരട്ട ശലഭങ്ങളെ പോലെ പാറി നടക്കുന്ന അവരെ നോക്കി ആളുകള്‍ പറഞ്ഞു."ദൈവത്തിനു പോലും പിരിക്കാനാവാത്ത സൌഹൃദം".ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാക്കള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടവരായിരുന്നു അവരിരുവരും.ഒരാളുടെ പിതാവ്‌ കലാപത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.കലാപത്തിനിടക്ക്‌ ആരെയോ കൊന്നകുറ്റത്തിന്‌ വധശിക്ഷക്കിരയായവനായിരുന്നു രണ്ടാമന്റെ പിതാവ്‌. ആ അനാഥാലയത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ അവര്‍ തന്നെയായിരുന്നു.

ഏകലവ്യന്റെ പെരുവിരല്‍

ഇന്നലെ അവിചാരിതമായാണ്‌ ദ്രോണരെ കണ്ടത്‌,ദ്രോണാചാര്യരെ.കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കല്ലെ സുഹൃത്തെ!കണ്ടു!പരിചയപ്പെട്ടു!അത്ര തന്നെ അപ്പ്പ്പോ നീ ചോദിക്കും ധൃഷ്ട്ദ്യുമന്‍ ദ്രോണരെ വധിച്ചതല്ലേ എന്ന്.അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.അദ്ദേഹം പുതിയ വേഷത്തിലായിരുന്നു.പുനര്‍ ജന്മവുമാവാം.വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍ വെറുതെ ചോദിച്ചു പോയി.ആചാര്യര്‍ക്കെന്തെക്കിലും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടോ? കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം പുള്ളിക്കാരന്‍ ചെറിയൊരു പെട്ടിയെടുത്ത്‌ തുറന്നു കാണിച്ചു.ഒരു കറുത്ത പെരുവിരല്‍ ! എന്നിട്ടദ്ദേഹം പറഞ്ഞു."ഇതാണിപ്പോള്‍ പ്രശ്നം.എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല"."പ്രശ്നമാവുമെങ്കില്‍ എന്തിനത്‌ മുറിച്ച്‌ വാങ്ങി?" ഞാന്‍ ചോദിച്ചു."പ്രിയ ശിഷ്യരെക്കാള്‍ ഒരു നാലാം ജാതിക്കാരന്‍ വളരുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോള്‍ ചെറിയൊരു നിരായുധീകരണം.പക്ഷേ വിരലിപ്പൊ എനിക്കും വേണ്ട,ശിഷ്യര്‍ക്കും വേണ്ട."ഞാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു."നാലാം ജാതിയിലെ വല്ല വിപ്ലവകാരികള്‍ക്കും നല്‍കിയേക്ക്‌. അവര്‍ മണ്ഡപം പണിത്‌ രക്തഹാരം ചാര്‍ത്തി കൊല്ലം തോറും അതിന്റെ മുന്‍പില്‍ വിപ്ലവ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തങ്ങനെ കൊണ്ടു നടന്നോളും."കുട്ടുകാരാ ഇനി കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കരുത്‌. ദ്രോണര്‍ ആ പെരുവിരല്‍ പിന്നീടെന്തു ചെയ്തു എന്ന് സത്യമായിട്ടും എനിക്കറിയില്ല.